درس چهل و پنجم: سایر انواع مصدر

نکات محتوایی

۱- در مصدر میمی، قاعده قیاسی صددرصدی وجود ندارد؛ لذا در کتاب، به صورت قاعده نیامده است.

🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸

2- به نظر می رسد که مصادر میمی که در آیات سوره بلد ذکر شده، اسم مصدر هستند. از این رو، می‌توان گفت که مصدر میمی نیز اسم مصدر دارد

🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸

3- به نظر می رسد که مصدر مجهول، در مصدر مره و هیئت نیز قابل تصور است. باید مثال مناسبی برایش پیدا کرد

🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸

4- در مصدر هیئت ممکن است گاهی بدون قید بیاید و فقط اصل اینکه فعل، کیفیتی خاص داشته، عنوان شود

🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸

5- به نظر می‌آید باید بگوییم که در غیرثلاثی مجرد، مصدر نوع نداریم. زیرا مصدر نوع یک صیغه است (و لذا بحث صرفی است) نه یک ترکیب. المستقصی ص۴۲۱ و ۴۲۲.

🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸

6- درباره مصدر صناعی: المستقصی ص۴۲۸ به بعد- علوم العربیه ص۳۵۰

🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸

7- تعبیر مصدر صناعی، یک تعبیر جدید است که در کتب متاخر نظیر شذا العرف و جامع الدروس و نحو وافی و… آمده است. تعبیر مصدر جعلی هم در علوم العربیه دیده شد. در جامع الدروس می‌گوید: و قد أکثر منه المولدون فی اصطلاحات العلوم و غیرها، بعد ترجمه العلوم بالعربیه

🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸

8- مصدر صناعی، از میان دو قسم حدث (کار و حالت) از قسم دوم است

🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸

9- برای تمایز بین مصدر صناعی با منسوب مونث: المستقصی ص۴۳۱

🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸

10- درباره نکته آخر درس:

تمام مصادر، یا مذکر مجازی هستند یا مؤنث مجازی؛ مصدر اگر دارای علامت تأنیث باشد، مؤنث مجازی است مثل قِراءه و رُجعی و مجاهده؛ در غیر این صورت، مذکر مجازی است مثل ذهاب و رجوع و تعلیم

به این جهت، اینکه مشهور شده که “در مصادر،  معامله مذکر و مؤنث هر دو صحیح است” ظاهرا در منابع وجود ندارد و مطلبی ناروا است. بله؛ مصدر (چه مذکر و چه مؤنث) می‌تواند بر مذکر و مؤنث هر دو اطلاق شود مثل زید عدل و هند عدل – زید ثقه و هند ثقه

🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸

11- پاسخ هم اندیشی اول در مطالعه و تحقیق درس اسم زمان و اسم مکان آمده است

هنوز امتیازی ثبت نشده است
لطفا صبر کنید...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

6 + 2 =