درس چهل و هشتم: صفت مشبهه و اسم مبالغه

۱- توضیحی برای معنای ثبوت:

در العین می گوید‌: رجل عطشان … و هو عاطش غداً. ثبوت در مقابل حدوث است. حدوث یعنی در زمانی مشخص تحقق می یابد اما ثبوت یعنی زمان در آن ملحوظ نیست ولو مثل عطشان، همیشگی نباشد و استمرار نداشته باشد. در حدوث، از رخ دادن و اتفاق افتادن خبر می‌دهیم اما در ثبوت، از یک امر موجود و محقّق بدون لحاظ مبدأ زمانی آن، سخن می‌گوییم

🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸

2- رجوع شود به فایل تفاوت اسم فاعل و صفت مشبهه.

🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸

3- درباره استعمال وزن فاعل برای اوصاف به عنوان اسم فاعل ر.ک: خاتمه مصباح المنیر ج۲ ص۶۸۹

🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸

4- این سوال نیاز به تحقیق دارد که آیا می توان گفت که در ثلاثی مزید، وزن اسم فاعل، هر جا وزن دال بر کار بود، اسم فاعل است و هرجا دال بر حالت بود، صفت مشبهه است؟

🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸

5- آیا صفت مشبهه به معنای فاعل است و هیچ صفت مشبهه به معنای مفعول نداریم؟ از برخی حرف‌های سامرایی در وزن فعیل به معنای مفعول و … احتمال صفت مشبهه بودن آنها می رود.

🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸

6- به نظر می‌رسد که گاهی در اسم مبالغه، به جای کمّیّت، کیفیّت زیاد باعث مبالغه می‌شود مثلا درباره القَرّاء گفته شده: الحسن القراءه- در توقیع حضرت حجت عجل الله تعالی فرجه الشریف نیز آمده: مَنْ یَدَّعِی الْمُشَاهَدَهَ قَبْلَ خُرُوجِ السُّفْیَانِیِّ وَ الصَّیْحَهِ فَهُوَ کَذَّابٌ‏ مُفْتَر

میانگین امتیازات: 4.5 از 2 مشارکت.
لطفا صبر کنید...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+ 26 = 33