درس پنجاهم: اسم زمان و اسم مکان

۱- درخصوص الحاق تاء به اسم زمان، در صرف ساده و چاپهای پیشین دانش صرف به آیه فنظره الی میسره استناد شده است. اما در چاپ جدید دانش صرف این مطلب حذف شد. زیرا به تصریح ابن حیان در تفسیر البحر المحیط، میسره در این آیه مصدر یا اسم مصدر است. لغویون هم میسره را به معنای غنی دانسته اند که مصدر است. دو آدرس ارایه شده در صرف ساده برای این مطلب نیز صراحتی نسبت به مدعا ندارد و با مصدر بودن میسره کاملا سازگار است.

🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸🔸 🔸

میانگین امتیازات: 5.0 از 1 مشارکت.
لطفا صبر کنید...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *